خدا رو شکر به سلامتی به خونمون رسیدیم...

عزیزم، روز 29 خرداد ساعت تقریبا 6 عصر به شهرمون رسیدیم و بعد از مراسم استقبال وارد خونمون شدیم...اولین لحظه ای که وارد اتاقت شدی ازت فیلم گرفتیم، بیشترین چیزی که از دیدنش خوشحال شدی، خرسی بود که کلی بغلش کردی و صندلی خاله زهرا که برات جدید بود... 

 

خیلی از افراد فامیل دلتنگت شده بودن و کلی ماچ و بوسه ات کردن ولی شما یک کمی اولش غریبی می کردی ولی خیلی سریع خوب شدی...

برای حاجی ها کلی پرچم و بنر زده بودن.... بنرهایی که برای خانوم زده بودن، تماشایی بود:

این بنری بود که مامانی منیژه و بابایی حسین برات نوشته بودن و واقعا با دیدنش سوپرایز شدیم... خیلی دوستت دارن و ایامی که در مکه بودیم چند باری باهات تلفنی حرف زده بودن و با شنیدن صدات از پشت تلفن کلی قربون صدقه ات می رفتن... دستشون درد نکنه. ما که نمی تونیم زحمت هاشون رو جبران کنیم ... خدا بهشون سلامتی بده.

بنری که عمه ها و عمو مهدی برایتان نوشتن... دستشون درد نکنه.

بنری که دوستان سارینا خانوم برای حاج خانوم کوچولو نوشتن.... ممنون از زحمت شون.

گیر به این بنر داده بودی که نهایتا الهام یک عکس از شما و این بنر گرفت... 

در عکس پایین هم داری آماده می شی که بریم سالن:

صندلی کوچولویی که روش نشستی رو خاله زهرا برات کادویی گرفته که تقریبا بازی با اون یکی از سرگرمی هات شده.

داخل سالن که رفتیم، اولش خیلی اذیت کردی و فقط بغل من بودی و دائما در حال غرغر و گریه کردن، فکر می کنم به خاطر خستگی راه بود. یک چرتی داخل سالن زدی که وقتی بیدار شدی همچنان بداخلاق بودی...

این هم مه یاس خانوم  که او هم اوایل شب داخل سالن خواب بود:

و ترنم خانوم کوچولو :

بعد از خوردن شام به سمت خونمون رفتیم که تازه آخر شبی خانوم شارژ و خوش اخلاق شده بود و عکس پایین هم مربوط میشه به بیرون سالن که می خواهیم سوار ماشین بشیم که فائزه جون از شما و عمو مهدی عکس گرفته:

و وقتی خونه رسیدیم، تا ساعت 12 شب پایین پیش بچه ها بودی و بازی می کردی ...